DIRK VERWOERD’S FOTOREIZEN

De vraag die me een tijd heeft bezig gehouden is wat het nut van een persoonlijke homepage nu eigenlijk is. Heb ik een boodschap? Wil ik gekend worden? Of is het omdat ik het zonde vind dat foto's, die gezien mogen worden stoffig liggen te worden in een kast? Voor mij begon het met dat laatste. Ik vond en vind nog steeds dat mijn foto's gezien mogen worden. Ambivalent was ik over het feit wat ik in deze tijd van overkill aan beelden en indrukken nog toe te voegen heb. Gezien het aantal reacties maak ik me daar tegenwoordig wat minder druk om. Sinds mijn eerste homepage in 1996 ( Dat lijkt wel de vorige eeuw..) heb ik de eer gehad meer dan 80.000 bezoekers te mogen ontvangen. Leuk is het om af en toe een reactie te krijgen, want daar doe ik het toch voornamelijk voor, dus schroom niet te mailen.

Ook hoop ik via het internet mijn steentje bij te dragen aan een leefbaarder wereld. Zo heb ik ontdekt dat foto's lang niet altijd genoeg zeggen. Er hoort soms wat tekst bij, het verhaal van mijn beleving, mijn achtergrond. Dat leidt tot een beter begrip, hoop ik dan maar.

Het valt niet te ontkennen dat het reizen mijn leven heeft gekleurd. Andere culturen, andere tijdzones, andere gewoontes en waarden. Mede dankzij het reizen ben ik me meer Wereldburger dan Nederlander gaan voelen. Wat mij opgevallen is, is dat het eigenlijk niet zo goed gaat met de Nederlander. De Nederlander in het algemeen is vaak druk, dronken of depressief. Hoe komt dat nu? Wij hebben het toch goed in Nederland, we hebben echt alles hier, in die zin mogen we niet klagen. Toch zie ik nog veel te veel mensen gevangen in de illusie dat geld gelukkig maakt. Gevangen in de voortdurende hersenspoeling van de reclamespotjes is iedereen op jacht naar meer en meer en hoe meer we hebben hoe banger we weer worden het kwijt te raken. In Nepal waar de mensen nog geen 500 euro per jaar verdienen lachen ze meer dan hier. Dat begrijp ik niet. Komt dat omdat ze daar nog hoop hebben op een betere toekomst in materieel opzicht? Wij hebben alles al, echt! Wat we verder meemaken zijn subtiele verschillen van tijdelijke aard. Iets meer ruimte in een groter huis, een grotere auto. Een nog betere stereo. De naoorlogse generatie in Nederland kent nagenoeg geen armoede meer, eigenlijk alleen maar welvaart en overvloed. Waarom dan toch zo ontevreden?

Wat wil ik nu met die foto's? Misschien wil ik wel laten zien dat er overal ter wereld aardige mensen zijn en dat er overal op de aarde prachtige plekken zijn, zelfs bij je om de hoek.

Veel plezier!